Ophef over gedicht wijkbewoonster

By Christie • January 7th, 2010

In het vorige nummer van ZO! magazine heeft u kunnen lezen over Matty van der Poel. Deze wijkbewoonster schrijft gedichten en treedt geregeld op. In het magazine stond ook een gedicht over de tijd dat Matty in onze wijk is komen wonen en waaruit blijkt hoe zeer zij zich hier thuis voelt. Helaas was het gedicht verkeerd opgemaakt, waardoor het niet als een gedicht overkwam.

Daarnaast bleken enkele wijkbewoners te struikelen over het woord ‘oudjes’ dat in het gedicht wordt gebruikt. Dit woord is lief bedoeld, en zeker niet kwetsend. In een van de zinnen zegt de dichteres ook dat in het gebouw waar zij woont ‘de één kreupel en de ander mank is’. Dit is niet vervelend bedoeld, maar meer als zelfspot. Want Matty, die zelf ook niet meer de jongste is, onderging vorig jaar een heupoperatie waarvan het resultaat niet geheel naar tevredenheid is.

De meeste mensen hebben de bedoeling van het gedicht goed begrepen. Toch verplaatste Matty zich in de wijkbewoners die er iets anders in lazen. Speciaal voor deze mensen heeft zij het gedicht aangepast. Hieronder het resultaat:

VERHUISD NAAR DE VAN LINGELAAN

Telkens weer hoor ik kennissen vragen:

“Hoe is ’t ermee?  Woon je daar naar je zin?”

Het was in ’t begin bijna echt alle dagen

dan vulde  ik steeds met de regelmaat in:

“Ja ik woon met plezier tussen wel heel veel ouderen

waar de ene wat kreupel is maar ‘k loop zélf ook mank

dus wat maakt het uit, ze zijn vriendelijk en netjes

ik voel me hier thuis, dus ik zeg “God zij dank.”

Het ging overhaast, ik moest heel snel beslissen

om elf uur had ik de flat amper gezien

en om één uur kreeg ik onverwacht een telefoontje

of ik die flat wou?  ‘k Mocht niet eens tellen tot tien!

“Ja zegt u ’t maar,  u bent echt aangewezen

het is Ja of Nee, vult u zelf maar in…”

Ik was overrompeld, kon niet eens overleggen

maar dát was daar echt ‘n plekje naar m’n zin.

Dus ik zei snel Ja,  maar toen kwamen er instructies

bij hot en bij her moesten formulieren ingevuld

dat moest binnen ’n dag;  Waarom heb ik niet begrepen

de Woningbouw heeft denk ik niet zoveel geduld.

Na amper twee dagen al had ik de sleutel

daarmee kon ik de flat in;  Wie had dat ooit gedacht?

Ik ben er heel blij mee, ’t is ’n plek naar m’n hart

maar nooit van m’n leven had ik dit zo snel verwacht.



 

Leave a Comment

« | Home | »

Avondvierdaagse 2010

June 21, 2010
by: Myrthe • Jeugdredactie

Wat doe jij na je examen?

May 31, 2010
by: Marjolein • Jeugdredactie

Ook Maarssen in debat

May 25, 2010
by: Marjolein • Jeugdredactie, Nieuws

Jij in de jeugdredactie?

May 25, 2010
by: Marjolein • Jeugdredactie